Ters Dalga

“Komünizm hayaleti”nin Ekim Devrimi ile beden bulmasının ardından derin varoluş korkusuna kapılan kapitalistler için refah devleti, bir zorunluluk, uluslararası sınıfsal devrimden kaçınma umudu olmuştu. Ölümü görüp sıtmaya razı olan kapitalizm, bedenin ruhu terk etmesiyle “serbestiyet” sözcüğünü üzerine “yeni”  etiketini yapıştırarak tarihsel vahşetine döndü. İşçi sınıfına karşı, “neoliberal politikalar” söylemiyle yumuşatılan öç alma harekâtı dünya çapında sündürülürken işçilerin uluslararası birliğinin/enternasyonalizmin unutturulması amacıyla “küreselleşme” kavramı allanıp pullandı.

İşçi sınıfı, sadece yavaş yavaş budanıp örselenen tarihsel kazanımlarını değil örgütlenmelerini de kaybetti. Refah devleti sömürü devletine evrilirken düşünsel olarak teslim alınan sendikalar neoliberal politikalara uyum gösterdikçe çaptan düştü; iyice bürokratik, korporatist yapılara, meslek örgütü ya da çıkar grubu olarak hareket eden ortalıklara dönüştü. Sınıfın sahip olduğu her şeyin içi boşaltıldı -mücadele ve direniş yeteneği dışında…

Ters Dalga “özünde, küresel düzeyde hayata geçirilen neoliberal karşı devrim sürecinde, sarsıcı örgütlenme ve deneyimlerle iz bırakmış; direniş ve karşı duruş hareketine dönüşmüş ve hâlihazırda bir kısmı iç evrim geçirerek devam eden işçi hareketlerini inceliyor. İkinci kuşak kapitalist ülkeler diye tanımlayabileceğimiz bir dizi ülkede, tarihsel birikimlerinin yanında farklı anlarda ve eksenlerde ortaya çıkan, yarattığı zengin deneyimlerle ve aşağıdan örgütlenme yöntemleriyle, sermayenin yanında bürokrat, korporatist, neokorporatist sendikal yapıların sınıf üzerindeki hegemonyasını kıran; sınıfın yeni bileşimine cevap üreterek sınıfın değişik katmanlarında derinliğine örgütlenen; sınıfın yeniden yapılanmasında üstün başarım gösteren bu işçi hareketleri ya da örgütlenmeleri ağırlıkta olağanüstü rejimlere karşı gelişti. Faşist ya da askeri diktatörlüklere karşı sınıfın kolektif duruşunu yaratarak, sınıfsal öfkeyi ve kini açığa çıkardı, hızla kitleselleşti ve ezilen yığınlar nezdinde olağanüstü meşruiyet kazandı. Bu anlamda, çalışma bir karşı tarih çalışması olarak okunabileceği gibi küresel işçi hareketinin yeniden yapılanma sürecinde ortaya çıkmış zengin deneyimler olarak da okunabilir.”